TR-Dizin İndeksli Yayınlar Koleksiyonu

Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.14627/9

Browse

Filters

20232

Settings

Subject: search.filters.subject.Biyokimya Ve Moleküler BiyolojiWoS Q: search.filters.wosQuartile.N/A

Search Results

Now showing 1 - 2 of 2
  • Article
    Bir Tiyoeter-triazol Hibriti: Güçlü Metap2 Inhibitörü ve Prostat Kanseri için In Vivo Tümör Baskılayıcı Bileşiğin In Silico Çalışmaları ve In Vitro Mikrozomal Metabolizması
    (2023) Coşkun, Göknil Pelin; Ulgen, Mert; Birgül, Kaan; Evren, Asaf Evrim; Küçükgüzel, Ş.güniz
    Arka plan/amaç: Antikanser bir ilaç adayı bileşik olan ( S)-3-((2,4,6-trimetilfenil)tiyo)-4-(4-florofenil)-5-(1-(6-metoksinaftalen-2-)il) etil)-4H-1,2,4-triazol (SGK636), bileşiğinin in vitro mikrozomal metabolizması çalışılmış ve potansiyel S-oksidasyon ve S-dealkilasyon metabolitlerini belirlemek için NADPH ile güçlendirilmiş domuz mikrozomal preparatları kullanılarak incelenmiştir. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada, sülfoksit metaboliti kromatografik ve spektroskopik yöntemlerle sentezlenmiş, saflaştırılmış ve karakterize edilmiştir. SGK636, S-oksidasyon ve S-dealkilasyon metabolitleri daha sonra ters fazlı bir LC-MS, UV spektroskopisi ve bir HP-TLC sistemi ile ayrılmıştır. In vitro mikrozomal metabolik deneylerin sonuçları, SGK636’nın, aynı Rt ve Rfx100 değerleri ve UV/ ile LC-MS, LC-MS/MS ve HP-TLC tarafından gözlemlenen karşılık gelen S-oksidasyon metabolitini (sülfoksit) ürettiğini göstermiştir. Otantik bileşiklerle karşılaştırıldığında MS spektrumlarında, herhangi bir S-dealkilasyon metaboliti tespit edilmemiştir. Bulgular: Mevcut sonuçlar moleküler doking ve moleküler dinamik çalışmalarla kanıtlanmıştır. Sülfoksidasyon işlemi tersine çevrilebilir olduğundan ve deneyimizdeki düşük miktarda sülfoksit metabolitini kısmen açıklayabildiğinden, sülfoksit bileşiği de inkübe edilmiştir. Substrata (SGK636) geri dönüşüm gözlenmemiş olup, karşılık gelen sülfon metabolitinin oluştuğu gözlenmiştir. SGK636’nın otooksidize olup olmadığını belirlemek için substrat ayrıca standart inkübasyon koşulları altında tampon içinde inkübe edilmiştir, ancak karşılık gelen sülfoksitte herhangi bir oto-oksidasyon gözlenmemiştir. Sülfona herhangi bir olası otooksidasyonu veya tekrar SGK636’ya indirgemeyi görmek için tampondaki SGK636-SO (sülfoksit) için bir stabilite çalışması da yapılmıştır. Her iki şekilde de dönüşüm gözlemlenmemiştir. Substrat, farmakolojik aktivitesi açısından bir avantaj olabilecek metabolik reaksiyonlara ve otooksidasyona karşı kararlı görünmektedir. Sonuç: Mevcut metabolik çalışma, SGK 636’nın S-oksidasyonuna uğradığını göstermektedir. Sorumlu oksidatif enzimi belirlemek için moleküler yerleştirme ve moleküler dinamik çalışmalar yapılmıştır. CYP3A4’ün S-oksidasyonundan sorumlu enzim olduğu bulunmuştur.
  • Article
    Citation - WoS: 3
    Citation - Scopus: 2
    Morphological and Biochemical Investigation of the Protective Effects of Panax Ginseng on Methotrexate-Induced Testicular Damage
    (Istanbul Univ, 2023) Karakaya-Cimen, Fatma Bedia; Macit, Caglar; Sivas, Guzin Goksun; Akbay, Tugba Tunali; Sener, Goksel; Ercan, Feriha; Cımen, Fatma Bedia Karakaya
    Objective: Methotrexate (MTX) is a chemotherapeutic agent that causes testicular toxicity used in the cure of various types of cancer. The anti-oxidant and anti-cancer effects of Panax ginseng (PxG) have been reported in both experimental and clinical studies. This study aims to examine the healing effect of PxG on testicular damage induced by MTX. Materials and Methods: Sprague Dawley male rats (8-week-olds) were used in the study. A single dose ofMTXdissolved in saline (20 mg/kg) was given to MTX and MTX+PxG groups by intraperitoneal injection. PxG dissolved in saline (100 mg/kg) was given by orogastric gavage once a day for 5 days to the MTX+PxG group. Saline was given to the control and MTX groups orally during the experiments. After decapitation, the testis sampleswere obtained. Seminiferous tubules and basement membranewere evaluated histopathologically. Seminiferous tubule diameter and germinal epithelium thickness were measured. Furthermore, oxidative stress parameters such as malondialdehyde, glutathione, superoxide dismutase, and glutathione-S-transferase were measured. Results: MTX treatment caused seminiferous tubule degeneration with a decrease in Johnsen's score, the seminiferous tubule's diameter, and the germinal epithelium's thickness. Parallel with the histopathological results increased testicular oxidative stress with an increase in malondialdehyde level and a decrease of endogenous anti-oxidant activity with a decrease in glutathione level and glutathione-S-transferase and superoxide dismutase activities. PxG treatment improved these histological and biochemical parameters in MTX-induced testis cytotoxicity. Conclusion: MTX treatment causes testicular damage via the oxidative processes. PxG treatment ameliorates MTX-induced testicular damage by inhibiting oxidative stress.