TR-Dizin İndeksli Yayınlar Koleksiyonu
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.14627/9
Browse
3 results
Search Results
Article Spor Medyası Çalışanlarında Suskunluk Sarmalı ve Psikolojik Dayanıklılığın İş Tatmini Üzerindeki Etkisi(2025) Çetinkaya, Gökhan; Karagozoglu, CengızIn this study, it is aimed to determine the effects of spiral of silence, psychological resilience and professional experience levels of sports media employees on their job satisfaction. The population of the study consists of the personnel who are actively working in editorial duties in the sports media. Reached by convenience sampling method, 370 professionals took part in the study on a voluntary basis. In addition to the "Personal Information Form", "Spiral of Silence Scale", "Job Satisfaction Scale" and "Psychological Resilience Scale" were used to collect the data. The collected data were transferred to the SPSS 28 package program. Descriptive statistics, Pearson correlation analysis and hierarchical multiple regression analysis were used to analyse the data. According to the mean scores of the scales applied to the participants, it was determined that the spiral of silence and psychological resilience levels of the sports media employees were at a medium level, while their job satisfaction levels were at a proficient level. Job satisfaction is not affected by the psychological resilience variable. It was found that the opinion expression: engagement sub-dimension of the silence spiral had no effect on job satisfaction. Avoidance of opinion expression was found to be a positive determinant of job satisfaction in sports media employees. Conversely, fear of isolation was found to be a negative determinant of job satisfaction. In addition, it was concluded that professional experience of sports media employees had a positive effect on their job satisfaction.Article Kiminle Konuşuyorum Ben?: Sohbet Robotlarının Belleği ve Kişiselleştirilmiş Sohbet Etkileşimi üzerine(2025) Güregen, Esra Pelin; Ecem, Ergül; Eyrek, AysunDeveloped by OpenAI in 2022, ChatGPT is a chatbot based on a large language model that has evolved beyond generating human-like dialogue to become a versatile tool producing a wide range of content, from official documents to literary texts. Research indicates that users often feel as though they are communicating with a human during their interactions with artificial intelligence. In 2024, OpenAI introduced the “conversational memory” feature to ChatGPT, enabling the system to store and process past interactions with users. This innovation allows the chatbot to refer to previous conversations and generate more personalized and contextually appropriate responses. At the same time, it raises ongoing debates regarding its implications for human experience and agency. This study aims to examine the impact of ChatGPT’s conversational memory feature on user experience. Employing a qualitative approach, semi-structured in-depth interviews were conducted with 30 ChatGPT users, divided into two groups: those who use the conversational memory feature and those who do not. The findings reveal that participants who utilized the memory feature described their interactions as more personalized, consistent, and emotionally engaging. In contrast, participants who refrained from using the feature reported more transactional and utilitarian experiences, often citing concerns related to data privacy and user autonomy. The study highlights that chatbots are no longer perceived merely as technical tools; rather, they are seen as digital agents capable of addressing users’ emotional needs. This study also underlines the need for studies on human-artificial intelligence interaction, digital connectedness, and trust in technological systems.Article Dijital Yerliler ve Dijital Göçmenler: Akademisyenlerin Dijitalleşme Sürecindeki İletişim Farklılıkları Üzerine Bir Araştırma(2026) Altıntaş, Meryem; Kayacan, Emine SırmalıDijital teknolojilerin hızlı gelişimi, bireyler arasındaki iletişim biçimlerini önemli ölçüde değiştirmiştir. "Dijital Yerliler" ve "Dijital Göçmenler" kavramları, farklı kuşakların teknolojiyle olan ilişkisini ve iletişim tarzlarını açıklamak için kullanılmıştır. Bu makalede, akademik ortamdaki dijital yerliler ve dijital göçmenler arasındaki iletişim farklılıkları ele alınarak, bu farklılıkların nedenleri ve sonuçları incelenmiştir. Çalışmada, dijital yerli ve dijital göçmen akademisyenlerin, dijitalleşme sürecindeki iletişim farklılıklarını ortaya koyabilmek amaçlanmıştır. Çalışmada, dijital yerliler ve dijital göçmenlerin akademik ortamdaki iletişim pratiklerini belirleyebilmek amacıyla nitel araştırma yöntemlerinden biri olan derinlemesine görüşme tekniği uygulanmıştır. Bu kapsamda Türkiye’deki vakıf ve devlet üniversitelerinde görev yapan 12 dijital yerli ve 12 dijital göçmen olmak üzere toplamda 24 akademisyenle görüşülmüştür. Katılımcılara 15 yarı yapılandırılmış görüşme sorusu e-posta ve WhatsApp uygulaması üzerinden iletilmiştir. Çalışma, dijital yerli ve dijital göçmen akademisyenler arasında akademik iletişimde belirgin farklılıklar olduğunu ortaya koymaktadır. Farklılıklar belli düzeyde yaş temelli olmakla birlikte; çoğunlukla bireysel çaba, öğrenme isteği ve teknolojiye adaptasyon düzeyiyle ilişkilidir. Her iki grubun da güçlü ve zayıf yönlerinin bulunduğu, bu farkların çatışma yerine karşılıklı tamamlayıcılığa dönüştürülerek akademik verimliliğin arttırılabileceği sonucuna ulaşılmıştır.